Geschichte in Plattdeutsch

Minna ward 90

Weil Minna noch recht kregel weer, harr se to dat Jubelfest de Verwandten un Navers to`n Middageten in`n Dörpkroog inladen.

Wormit kann man een de 90 ward woll ,ne Freid maken dach ick so bi mi. Mit een Schien in`n Umslag wull ick dar nich geern hengahn. So keem mi de Reklam` van uns Museum in`t Blatt jüst topass. Dar geev dat för`t nee Jahr een Klenner mit Biller "aus den 20er Jahren", Kunstdrucke weern dat sogar. Dat weer doch Minnas Jugendtiet un ick erinner mi, dat se geern van fröher vertellen dee, wo se mit ehr Süster na`n Ball gahn weer un van de mojen kleder, de se domals dragen harrn. Sowat sull ehr seker gefallen.

Ick haal mi den Klenner, dee noch ,n goden Buddel Rotwien darbi, pack allns moi in, bund ,n Slööp dar um un maak mi up den Padd na`n Geburtsdag.

Bi all de Gratulanten weern de Stöhl in den lüttjen Saal gau besett. Een feine Fier weer dat mit Reden, Gesang un Musik, de de Enkelkinner inöövt harrn. Bevör wi na Huus gungen geev`t noch ,n Tass Koffi.

Intwüschen weer de Sommer in`t land trucken. Ick draap Minna mal up`n Karkhoff as se dat Familiengraff in Reeg maken de. So sinnig fraag ick mal na, of ehr de Klenner gefallen de un of se överhaupt een Platz darvör funnen harr. Minna keek mi verdutzt an. "Wat", sä se, "Klenner?" "Klenner, dar weet ick nix van af". "Aach..; ja", meen se, "mien Geburtsdag un de velen Geschenke". "Ick bin noch garnich to`n Utpacken kamen".

Nu wunner ick mi doch un fraag ehr, wat se denn jümmers to doon harr, dat darför keen Tiet wesen weer. Ick heff jo soveel to doon. Ick mutt für de Enkelkinners Pullovers un Strümp stricken un bi goot Weer bin ick in`n Gaarn ant`t Warkeln.

Wo de Klenner nu afbleben is, dat bin ick nich wiesworrn.

Aver ick glööv, nächstmal nehm ick ok enen Schien in`n Umslag mit, de is wat lichter uttopacken as een Klenner in Papier mit ,n Slööp dar um.

Helga Teebken, Wardenburg