Gedichte in Plattdeutsch

Hornung

Noch hett de Winter us tau packen
Puust kolt us noch de Oost in`n Nacken,
un dat he sik mal sinnig dreiht,
dor maakt he sik eerst gor nien Maiht.

Den Sneekeerl buten in ,n Goorn
Is all de Wuddelnääs verfrorn.
Wat aver lang noch nich bedütt,üdat he dorüm eün Traan vergütt.
He kann nich lachen, steiht blots stief,
hett nich eenmal ,n Hart in`t Lief.
Doch liekers höög ik mi doran,
an dissen putzig witten Mann.

Maria von Höfen

Langbeen

Kinner, wat is dat för'n Diert,
Wat dor in uns' Wisch spatziert?
Witten Rock un rode Stebel,
Swenkt'n langen, spitzen Säbel,
Piekt de kolen Puggen op
Un hült wunner hoch den Kopp.

Kiekt em jo mal richtig an!
Dat is doch de gode Mann,
De uns all de lütten Kinner
Smitt in unsern Schostten rünner,
- Bald mal'n Jung un bald mal'n Diern,
Allens hült em hoch in Ihrn.

Sett' he sik mal op uns' Dack,
Singt dat ganze Görenpack:
"Meister Langbeen, Groder, Bester,
Bring mi doch'n lüttje Swester!" -
"Meister Langbeen, Bester, Groder,
Bring mi doch'n Broder!" -
Mudder kickt to'n Finster rut,
Segt: "Nu grölt man nich so lut!"

Maidag

In'n Mai, in'n wunnerschönen Mai,
wo Spring'n dor fix de Knubben Twei.
Dat Gras waßt ran, de Böm' slahn ut,
Burrkäwers krupen wedder rut.

De Buer bekiekt dat gräune flag,
wat sik in sienen Roggenslag
de Kreih verstärken mag? In'n Mai.
In'n Mai, in'n wunnerschönen Mai,
dor ward uns licht: Juchheißa, juchhei!
Wo rükt de Luft so blaumensäut,
wo weckt de Sünn de Wannerfäut!

De Bost ward warm un weik un wiet,
un Jungs un Dierns gaht Siet an Siet:
Wo schön is doch diss' tied! In'n Mai!

Maimaand

Kumm, laat uns in den Maidaag gahn,
schick Sorgen weg, laat Arbeit stahn.
Kiek di dat an - dat frische Gröön,
un freu di to dat bunte Blöhn.

Sett di för'n Stoot mal op en Bank,
höör op den liesen Vagelsang,
un denk in so en stille Stunn:
"Bün ik nich ok en Stück dorvun?"

Ilse Wolfram

Dat Martinisingen un de Nikolausdag

Matten, Matten, goen Matten!
De Appel un de Beern
Mach ick ja so geern!
Geft mi watt, geft mi watt
In minen lütjen Filzhout!
Up usen Hoff, da steiht de Hahn,
de Hahn, de kreiht, de Hahn, de kreiht,
Merie, Merie, mak apen de Dör,
da staht woll twe Soldaten vör!

Lat mi nicht so lange stahn,
ich mut noch bet na Köle gahn.
Kölle is ne grode Stadt, da geft mi alle Lüe watt,
Mi watt, di watt, allen lütschen Kinnern watt!

Öffnet sich nicht die Haustür wird folgender Schmähvers gesungen:
Rull, rull, rull, dat olle Wief is dull,
Witten Tweern un swatten Tweern,
Dat olle Wief, dat gift nich geern!