Gedichte in Plattdeutsch

De Doppeldecker

In' lüttje School, nich wiet van' Diek,
dar harr'n se weddermal "Physik",
Wat muchen dat de Jungs doch geern!
Man jan, de wull dr nix van hörn.
"Vandaag - he kunn dat nich begriepen –
Dar snacken se van Flugzeugtypen"
"Für heut genug", sä Mester Tann
Un keek vergnögt sin Jungens an.
"Wir wiederholen, ob ihr's wisst.
Sagt, was ein Doppeldecker ist!
Na Johann Bruns, erklä' das mal!"
Ja, de keem hoch, keek vör sik dal,
He harr de ganze Stunn nix höört,
sik an den Narrschen Kraamnich stöört,
harr dröömt van Water, Siel un Diek,
van Pär un Keuh, - dat weer sin Riek.
Wu kunn de Mester em woll fragen!
"Na Johann willst du gar nichts sagen?"
"Ein Doppeldecker" stamel Jan
Un kickt verfehrt den Mester an.
"Nur frisch heraus und sag's geschwind!"
"Zwei Bullen, die gekoppelt sind."

Paul Kaphengst (1900-1958)

De nigge Moibäum

Wann de Winter is vüeboi,
de Kuckuck doit den oisten Schroi,
de Alldagsaboit lätt us froi,
dann foier woi den Oisten Moi.
Wann de Sunne däglik stigt,
de Natur sik an't Blöggen giwt,
dat Duistere den Hellen wicht,
dann hiät dat Froihjauher soin Gewicht.
Dann wi woi de Aboit woihen.
Se behoihen mäut in Bild un Toihen.
Oinen Dag moll ganisc däun.
De Muße sall dann soin de Läuhn.
Unnern Moibäum mit Kranz un Bännern,
lät vieles täum Gurren sik veännern.
Könnt mit Musik un Gesank,
usen Duope giewen niggen Glanz.
Seo wünske woi des Häerguods Siägen
in usen Liawen un Vedriägen.
Müge alldoit Glück un Friehern soin,
in dat nigge Jauherdiusend roin.
Frögge woi us alle drupp,
alletoit oin gutt "Glückupp".

Josef Schulte, Störmede

De Schooster

Mandag is Sönntag sin Broer,
Dienstag geiht de Schooster ut d`Döör,
Middewäken kööft he Ledder,
Dönnersdag kummt he wedder,
Freedag snidd he to,
Sönnabend makt he´n Poar Schooh.

De Snieder

Wenn de Snieder rieen will
un hett keen Peerd,
denn sett he sick up´n Zägenbock
un ritt verkehrt!
Heilig, heilig ist der Bund,
söbenteihn Snieders wägen nägenteihn Pund;
mit de Nadel un de Scheer
wägwn se noch´n Quentchen mehr.
Wovon sünd de Snieders denn so licht?
Dat Makt, dat Fröhstück kriegen se nich.
Middag kriegen se ok nich väl,
abends gifft dat weck mit de Äl.

De Uhl.

Nu seggt, wat heff eck jo denn dan,
Wat heff eck blos verbraken?
Den ganzen Dag verkreep eck mi,
Un's nachts denn mutt eck waken.
In Müller Dierks sin Bökenhult
Dor weet eck'n hollen Bom,
Dor sitt eck mannig langen Dag
Un dös' in halben Drom.

Un flügt'n Vagel mal vörbi,
- Is grot he oder lütt, -
De meent, he kann nix Beters don,
As dat he gnappt un bitt.
Ecke do doch keenen wat to leed
Un fleeg blos lies un sacht,
Wenn Minsch un Vagel slapen deit,
Op Müs'- un Röttenjagd.